فصل چهارم کینگدام
پس از پایان کارزار بزرگ ائتلاف، سراسر چین وارد دورهای از بازسازی اقتصادی میشود. کشور پیروز این نبرد، یعنی چین (Qin)، نیز از این قاعده مستثنا نیست.
در درون چین، کشمکش سیاسی میان جناحهای به رهبری یینگ ژنگ و لو بویی همچنان ادامه دارد. ژنگ که در نبرد ائتلاف نقش پادشاه را بهخوبی ایفا کرده، از اعتماد مردم برخوردار است؛ اما لو بویی هنوز از میدان خارج نشده و نقشه دارد تا ۱۸ ماه بعد، مراسم بهبلوغ رسیدن ژنگ را مختل کند.
در همین زمان، ارتشی ۲۰ هزار نفره از کشور ژائو بهسوی چین حرکت میکند. در دربار سلطنتی، بهدلیل کمبود ژنرالهای توانمند برای مقابله با این تهدید، لو بویی با زیرکی پیشنهاد میدهد که خود ژنگ فرماندهی را بر عهده بگیرد.
اما چِنگ جیائو، برادر ناتنی ژنگ، داوطلب میشود. ژنگ که در جریان نبرد ائتلاف به او اعتماد پیدا کرده، این بار نیز فرماندهی را به جیائو میسپارد.
با این حال، نیروهای ژائو تنها نیمروز پس از درگیری با ارتش جیائو عقبنشینی میکنند. با شکلگیری توطئههایی تازه در سایهها، کشمکشهای داخلی چین پیچیدهتر از قبل میشود.
در این شرایط، ژنگ تنها به دو نفر اطمینان دارد: بی، ژنرالی که فرماندهی ۳۰ هزار سرباز را بر عهده دارد، و شین، رهبر یگان فِی شین.