اونی‌یاشا برای بهتر کردن اجرای «رقص دوشیزگان آب‌نمک» دست به دامن گروه دنگاکو می‌شود. تمرین کنار دریاچه و برخورد با آدم‌های تازه، کم‌کم به او نشان می‌دهد یک نمایش فقط حرکت و آواز نیست؛ باید بو، رنگ و حس زندگی را هم زنده کند.